“Adaletin Sessizliği”

​

“Bugün kendini avcı sananlar… Yarın kimin av olacağını zaman gösterecek.”

​

Karanlık dehlizlerde kurgulanan bir suikast planı, ailesine düzenlenen silahlı pusu ve hedef tahtasına konan bir adam: Kaya Arslan. İktidar mekanizmalarının ve istihbarat operasyonlarının arasında tek başına bir hedefe dönüşen Kaya, hem sevdiklerinin canını korumak hem de hakikati haykırmak için zamana karşı bir ölüm kalım savaşı veriyor.

​

Ailesi hastane odalarında yaşam savaşı verirken, devleti sarsan itiraflar Arjantin’deki bir cezaevi hücresinden yükseliyor. Failler susturulmak istenirken hukuk, iktidarın duvarlarına çarpıyor. Silivri’nin betonları arasında sağlığını yitiren ancak inancını kaybetmeyen Kaya’nın yazdığı o tek cümle, cezaevi duvarlarını aşıp ülkenin sokaklarına yayılıyor: “Güneşi unuttum.”

​

AİHM kararlarının görmezden gelindiği, basının susturulduğu ve yargının tek merkezden yönetildiği bir düzende; akademisyenlerin, hukukçuların ve meydanları dolduran binlerin başlattığı dipten gelen dalga, durdurulamaz bir sele dönüşüyor. Bu dava yalnızca bir adamın hayatta kalma mücadelesi değil, toplumun vicdanını yeniden inşa etme kavgasıdır.

​

Korkunun teslim alamadığı bir ailenin, vazgeçmeyen avukatların ve susmayan bir halkın nefes kesen direnişi... Çünkü mahkemeler sussa da basın geri çekilse de vicdanlar susturulamaz: Adalet susturulamaz.